Odysseia  

Eve dönmek için yanıp tutuşuyordu Odysseia

Ulu savaşçı

Yıllarca süren savaşın yorgun kahramanı

Gemisine bindiğinde acı bir gülümseme vardı yüzünde

Zeki Odysseia

Biliyordu ki gerçek savaş şimdi başlıyordu

Tanrılarla ve kendiyle savaşacaktı

Varmak istediği yere giden yolda

Çekeceği çok acı vardı

Calypso denen tanrıça istiyordu onu kendine

Sirenleri yönetirdi

Baştan çıkaran şarkılar söylerlerdi

Kapılanları denizin dibine çekerlerdi

Kimse alamazdı kendini bu baş döndürücü çağrıdan

Hiç dönen olmamıştı gidenlerden

Varamazlardı eve

Kurnaz Odysseia bir plan yaptı

Kulaklarını tıkadı kendinin ve adamlarının

Bağlattı kendini

Kanatlı sözlerle dedi ki adamlarına

“Tutacaksınız beni burada

Her ne pahasına, olursa olsun izin vermeyeceksiniz

Bu fettan dişilerin çağrısına kapılmama,

Eve dönen yoldan ayrılmama”

Sadık tayfaları söz verdiler ona

Oysa tahmininden daha zekiydi sirenler

İzin vermezlerdi ucuz bir hileyle bu büyük sınavı geçmesine

Çıkardılar hepsinin kulaklarındaki tıkaçları

Çaresiz kaldı herkes

Boyladılar denizin dibini

Bir daha kimse anmadı adlarını

Esir düştü Odysseia Calypso’ya

Tatlı sözlerine ve şarkılarına

Yüreği evine dönmek için atıyordu

Ama Calypso ona bu çağrıyı unutturmaya çalışıyordu.

Kaçmayı deniyordu başaramıyordu  

Mücadele en kanlı savaştan bile zorluydu.

Yıllar geçiyordu

Tanrılara denk Odysseia zaman kaybediyordu

Sonunda itti Sirenlerin sesini

Kulak verdi içindeki bitmek tükenmek bilmez çağrıya

Dayanılmaz olmuştu evinin hasreti

Bir sal yapıp açıldı denize

Ne korkuyordu ne kaçıyordu

Sadece evinden gelen sesi izliyordu…

Odysseia kendini yenmişti.

Evren

Sirenler hala yaşıyorlar aslında,

Eve giden yolda bekliyorlar bizi

Hepimize uygun baştan çıkartıcı bir şarkıları var

Türlü vaatler ve zevklerle kandırmaya hazırlar bizi

Tek istedikleri, yolu ve evi unutmamız

Erdemlerimizi satmamız

Ve aslında alacağımız tek gerçek ödül

Denizin karanlık suları